پستها
نيويورك تايمز28 ژوئن 2009- بقلم ديويد سنگر- وقتي كه در تظاهراتهاي خيابانهاي تهران فرياد مرگ بر آمريكا به صداي عجيب مرگ بر ديكتاتور تبديل مي شود يك وسوسه بزرگ وجود دارد تا نتيجه گرفته شود كه روزهاي ملاها درايران به شمارش افتاده است.
وقتيكه پرزيدنت اوباما در روز سه شنبه گفت, ” ما هنوز نمي دانيم اين مسائل به چه نتيجهيي مي رسد.” شايد اين بدينصورت باشد يا نباشد. ولي در درون شوراي امنيت ملي آقاي اوباما و در اطراف جهان چنين سؤالاتي مورد پرسش قرار مي گيرد: آيا متوسل شدن به سركوب عريان عمل خواهد كرد؟ و يا با عريض كردن شكاف سياسي عظيمي كه اين انتخابات به نمايش گذاشته است باعث نتيجه معكوس خواهد شد؟
تاريخ سركوبي براي نجات رژيمها- يا حداقل نجات رهبرانشان- طولاني است. و هر موردي متفاوت است: برخي از رژيمها در مواجهه با فشار مردمي شكننده اند در حاليكه برخي ديگر در پذيرش آن انعطاف دارند, برخي مي توانند از ناسيوناليزم بعنوان كارت برنده شان استفاده كنند در حاليكه برخي ديگر اين برايشان يك پاشنه آشيل است. و اگر برخي از رژيمها يك رژيم استبدادي ساده هستند, ساختار سيستم سياسي ايران بطور خاص پيچيده و مبهم است.
كماكان يك نقطه مشترك بديهي است: اين نيروهاي امنيتي است كه درنهايت سرنوشت يك رژيم به آن منوط مي باشد. اگر آنها تصميم بگيرند كه بهترين منافعشان در قدرتي است كه در حال حفاظت آن مي باشند, آنها به آن قدرت مي چسبند. و اگر آنها تصميم بگيرند كه احتمال بيشتر موفقيتشان تحت رهبري جديد باشد, قدرت مي تواند به سرعت يك دادگاه نمايشي سقوط كند…
وقتيكه پرزيدنت اوباما در روز سه شنبه گفت, ” ما هنوز نمي دانيم اين مسائل به چه نتيجهيي مي رسد.” شايد اين بدينصورت باشد يا نباشد. ولي در درون شوراي امنيت ملي آقاي اوباما و در اطراف جهان چنين سؤالاتي مورد پرسش قرار مي گيرد: آيا متوسل شدن به سركوب عريان عمل خواهد كرد؟ و يا با عريض كردن شكاف سياسي عظيمي كه اين انتخابات به نمايش گذاشته است باعث نتيجه معكوس خواهد شد؟
تاريخ سركوبي براي نجات رژيمها- يا حداقل نجات رهبرانشان- طولاني است. و هر موردي متفاوت است: برخي از رژيمها در مواجهه با فشار مردمي شكننده اند در حاليكه برخي ديگر در پذيرش آن انعطاف دارند, برخي مي توانند از ناسيوناليزم بعنوان كارت برنده شان استفاده كنند در حاليكه برخي ديگر اين برايشان يك پاشنه آشيل است. و اگر برخي از رژيمها يك رژيم استبدادي ساده هستند, ساختار سيستم سياسي ايران بطور خاص پيچيده و مبهم است.
كماكان يك نقطه مشترك بديهي است: اين نيروهاي امنيتي است كه درنهايت سرنوشت يك رژيم به آن منوط مي باشد. اگر آنها تصميم بگيرند كه بهترين منافعشان در قدرتي است كه در حال حفاظت آن مي باشند, آنها به آن قدرت مي چسبند. و اگر آنها تصميم بگيرند كه احتمال بيشتر موفقيتشان تحت رهبري جديد باشد, قدرت مي تواند به سرعت يك دادگاه نمايشي سقوط كند…
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر